گفتگو با فاطمه سعیدی درباره بودجه آموزش و پرورش:

آیا بودجه ۹۷ آموزش‌و‌پرورش به میزانی است که با آن بتوان تمام مشکلات بنیادین این وزارتخانه را حل کرد یا تنها کفاف حقوق معلمان را می‌دهد؟
بودجه‌ در نظر گرفته شده آموزش‌و‌پرورش در سال ۹۷ به میزان بودجه هرساله است و تنها کفاف پرداخت حقوق معلمان را می دهد که به عنوان کارمندان دولت ۱۰‌درصد افزایش حقوق دارند. در واقع اتفاق خاص و اختصاص بودجه خارق‌العاده‌ای که بر اساس آن بتوان تغییری بنیادین و اساسی در نظام آموزش و پرورش ایجاد کرد، رخ نداده است. بنابراین باتوجه به بودجه کنونی تخصیص یافته شده برای آموزش و پرورش قادر به ایجاد تحول در ساختار نوسازی مدارس و مسائل ضمنی دیگر در مدارس نیستیم و کار اساسی و بنیادی انجام نمی‌شود. تنها تغییر قابل اشاره افزایش حداقلی حقوق معلمان در بودجه ۹۷ است.

آیا عدم تخصیص بودجه کافی به آموزش و پرورش را ناشی از مشکلات مالی دولت در تخصیص بودجه به این حوزه می‌دانید یا آنکه این موضوع را کم مهری به آموزش و پرورش تلقی می‌کنید؟
حرف و حدیث در مورد بودجه‌ دولت دوازدهم بسیار است و هرازگاهی می‌شنویم توان مالی دولت به این میزان بوده و با بحران مالی رو‌به‌رو است. بنابراین به عنوان نمایندگان مجلس در تلاشیم بودجه را در کمیسیون‌های مربوطه به‌گونه‌ای تصویب کنیم که دولت دچار بحران‌ ناشی از بودجه نشود. اما نگاه به آموزش و پرورش باید تغییر بنیادین کند و متفاوت از نگاه‌کنونی باشد، زیرا این نهاد ۱۳‌میلیون دانش‌آموز و یک‌میلیون معلم دارد و این مخاطبان برای احقاق حقوقشان از مجلس توقع همکاری دارند. بنابراین باید به بودجه آموزش وپرورش به صورت ویژه نگاه کرد و وزارتخانه‌های دیگر مانند وزارت نیرو یا نفت نیز باید به تامین بودجه آموزش‌و‌پرورش به کمک دولت بیایند. علاوه بر این باید ملاحظاتی درخصوص هزینه‌های جاری مدارس وجود داشته باشد. برای مثال مدارس در هنگام پرداخت هزینه آب، برق و گاز مشمول تخفیفات و بخشودگی‌های ویژه شوند و این مورد در هنگام محاسبه و تخصیص بودجه به مدارس لحاظ شود. در نهایت باید گفت آموزش و پرورش همواره دچار بی‌مهری و عدم توجه کافی بوده است.

به اعتقاد شما چرا دولت‌ها نتوانستند تعامل درون سازمانی میان آموزش و پرورش و سایر وزارتخانه‌ها را به منظور تامین هزینه‌های آموزش و پرورش ایجاد کنند؟
همواره تاکید داشته‌ام که متاسفانه آموزش و پرورش اولویت اول کشور نیست و نظام‌جمهوری‌اسلامی و دولت آن را یک دغدغه و اولویت نمی‌دانند و اگر آموزش و پرورش یک دغدغه ملی باشد در این صورت تمام ارکان نظام برای کمک به وضعیت مالی آن خود را موظف می‌دانند. مفهوم این حرف این نیست که وزارتخانه‌ای خاص نسبت به بودجه آموزش و پرورش تعلل و کوتاهی می‌کند، بلکه به دلیل نبود نگاه ملی به آموزش و پرورش و دغدغه نداشتن دولتمردان نسبت به این سازمان مشکلات کنونی در آموزش و پرورش ایجاد شده است. در واقع هر وزیر دغدغه وزارتخانه خود را دارد در حالی که آموزش و پرورش مختص یک وزیر نیست و تمام وزرا و دولت باید به فکر آن باشند و آن را وزارتخانه‌ای خاص، جدا و مجزا نپندارند. به عنوان یک معلم فکر می‌کنم تمامی وزارتخانه‌ها و وزرا باید به اداره آموزش ‌و پرورش کشور کمک کنند.

آیا بودجه صندوق ذخیره فرهنگیان در بودجه ۹۷ افزایش داشته است؟
بر اساس پیشنهاد دولت صندوق ذخیره فرهنگیان در لایحه بودجه ۶۳ میلیارد تومان بودجه دارد. اما مساله صندوق اصلا میزان بودجه آن نیست. صندوق ذخیره فرهنگیان درآمدی دارد که باید از آن برای فرهنگیان سرمایه‌گذاری کرده و به افزایش سرمایه فرهنگیان عضو صندوق بپردازد. این درآمد دو بخش دارد: واریزی اعضای صندوق که از فیش حقوقی آنها کسر می شود و واریزی دولت که باید معادل واریزی معلمان باشد. از تجمیع این درآمد سرمایه اصلی صندوق تامین می شود. مطلوب این است که صندوق ذخیره فرهنگیان بتواند بدون وابستگی به بودجه دولت تمامی هزینه های خود را تامین کند. البته برای رسیدن به این نقطه موانعی وجود دارد که یکی از آنها خود دولت است. باید ابتدا سهم دولت از واریزی به صندوق دقیق و مدون و منظم پرداخت شود و بعد انتظار خودگردان بودن صندوق را داشته باشیم.

وضعیت را در بخش کمک به بازنشستگان آموزش و پرورش در بودجه ۹۷ چگونه ارزیابی می‌کنید؟
مساله بازنشستگان آموزش و پرورش ارتباطی به بودجه ندارد. بازنشستگان این وزارتخانه مطالبات برحقی دارند که باید در حوزه سازمان‌مدیریت دیده شود. آنها می‌خواهند میزان دریافتی‌شان همتراز سایر بازنشستگان در دستگاه‌های دیگر باشد. برای رسیدن به این خواسته که به نظر من کاملا هم درست است ما مکاتبات و جلسات متعددی با آقای نوبخت، رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی داشته ایم. ایشان هم قول‌هایی داده است اما منابع کشور هم محدودیت دارد. ما در تلاشیم با طراحی مدلی بتوانیم بدون تحمیل بار مالی به دولت مساله بازنشستگان را حل کنیم. گام‌های مهمی هم تا‌کنون برداشته شده که امیدواریم به سرانجام برسد.

استدلال و ارزیابی شما نسبت به توجه به مدارس استثنایی کشور در بودجه ۹۷ و آموزش روستایی چگونه است ؟
دولت در برابر تمامی آحاد جامعه مسئول است. فرقی نمی‌کند دانش‌آموزی در شهر زندگی کند یا روستا، به لحاظ سلامتی در شرایط عادی باشد یا استثنایی. بنابراین باید تمامی کسانی که در سن تحصیل هستند، بتوانند از خدمات رایگان دولتی بهره مند شوند. در این تردیدی نیست. از طرفی به نظر می رسد در بودجه توجه نسبتا مناسبی به این بخش‌ها شده باشد. به هر حال فراموش نکنیم تمامی دستگاه‌های دولتی همیشه هزینه هایی دارند که باعث می‌شود گمان کنند بودجه پیشنهادی برایشان ناکافی است. با این حال امسال ردیف مجزایی با اعتبار ۳۰۰‌میلیارد تومان برای خرید خدمات آموزشی در مناطق کم برخوردار اختصاص یافته است که می‌تواند بخشی از کاستی‌های این حوزه را جبران کند. در بحث اختصاص اعتبار به مناطق محروم کشور ۴۸۵‌میلیارد تومان تحت عنوان طرح جامع حمایت و ارتقای پوشش تحصیلی مناطق‌محروم و کیفیت‌بخشی به فعالیت‌های آموزشی و پرورشی و توسعه عدالت آموزشی با ۲۸۸‌میلیارد و ۲۵۰‌میلیون تومان در نظر گرفته شده است. این‌ها مجموعه اقدامات مثبتی است که نباید دور از نظر بماند.

اگر بخواهید به تفاوت عمده و مهم بودجه ۹۶ و بودجه ۹۷ در حوزه آموزش و پرورش اشاره کنید آن موارد چه هستند؟ آیا بودجه ۹۷ موجب رضایت نسبی معلمان و مسئولان آموزشی کشور می‌شود؟
باید توجه داشته باشیم همان‌طور که پیش‌تر گفتم منابع مالی دولت نیز محدود است. ما در شرایطی درباره بودجه زیربخش‌های آموزش و پرورش صحبت می‌کنیم که بیشترین بخش بودجه به حقوق معلمان و کارکنان این وزارتخانه اختصاص می‌یابد و از این حیث آموزش و پرورش یکی از مظلوم‌ترین وزارتخانه‌هاست. با این حال بودجه آموزش و پرورش در بخش‌هایی افزایش یافته و البته در برخی موارد مثل نوسازی مدارس کاهش جدی داشته که حتما در کمیسیون تلفیق این بخش را اصلاح خواهیم کرد.

منبع: روزنامه آرمان

 

 

 

پایان نوشتار///